Van Tilburg . NieUws

Website van Sjaak, Mirjam, Ruben, Jesse, Loïs, Salomé en Ellis van Tilburg

Van Tilburg . NieUws RSS Feed
 
 
 
 

Terug in Nederland….

Sinds juli 2012 zijn we weer terug in Nederland. Onze missie in Kenia zit erop, want het werk van Sjaak is overgenomen door een Keniaan. Het is een hektische tijd geweest, want Sjaak heeft de laatste maand zijn been gebroken en is dus zeer beperkt mobiel.

Wonen en werken in Afrika is leuk en uitdagend, we zullen verschillende aspecten van het leven in Kenia zeker missen. Daarnaast is het ook fijn om in Nederland weer dichter bij familie te zijn.

even bijpraten #21 - Lets Go Shell

Op de weg naar de Nederlandse school, wat zo’n 10 km is, staan welliefst 10 tankstations…… Ik snap daar nog steeds niets van; bij de rotonde vlak bij ons huis zelfs 2 Shells, op nog geen 500 meter afstand van elkaar. Big business blijkbaar, en de afgelopen week helemaal. Er is opeens een benzine te kort. Even hoopten wij dat de wegen daardoor wat leger zouden zijn (en we die 10 kilometer in 15 minuten zouden kunnen overbruggen i.p.v. 30 minuten), maar dat was ijdele hoop. Af en toe vindt namelijk wel een tankwagen zijn weg tot steeds weer een ander benzinestation, wat als een lopend vuurtje door de hele wijk ging, en vervolgens alle Kenianen in hun auto deed stappen, om in de rij te gaan staan. Kenianen kunnen goed voordringen, en hebben weinig boodschap aan logistiek gevoel; dus zo’n tankstation wordt van twee kanten belaagd door 3 rijen dik, de auto’s die er stonden kunnen niet meer voor of achteruit, de auto’s blijven maar toestromen, zodat ook de hoofdweg verstopt raakt, zelfs de rotonde en niemand meer ook maar enige kant op kan. Ondanks de politie die zelfs te hulp komt om het verkeer te reguleren – als ze even een andere kant op kijken, weten Kenianen toch weer er langs te slippen en een nieuwe file te veroorzaken.

Best wel frustrerend voor een dieselrijder als ik……. Want ik heb diesel genoeg – alleen geen ruimte op de weg L

 

Het regenseizoen is in volle gang – de tuinman/guard heeft zijn handen vol aan het oprukkende gras en de hulp aan de modder die met onze schoenen het huis binnen komt.

Op weg naar school moeten we oppassen niet te hard door de plassen te rijden – willen we niet de voetgangers een douche geven. En ik moet telkens weer glimlachen om de mensen die midden in zo’n plas staan een poging te doen met een stokje en plaswater hun schoenen schoon te krijgen. Vrij komisch, want die plas is zo bruin als wat, en zodra ze verder lopen, zal de modder weer kleven…….

Gelukkig breekt hier nog steeds elke dag wel even of een paar uur de zon door, zodat het toch weer lekker warm wordt, de was kan drogen, en wij zelf ook een beetje……

 

 

 

In februari kwam onverwacht mijn oudste zus nog een keer op vakantie. Zij had haar eigen reis gepland, maar bracht wel mijn moeder mee, die 14 dagen bij ons bleef. Wat een gezelligheid! We zijn nog een weekend met zijn allen weggeweest. En het is gewoon zo leuk om juist met familie van de kinderen te genieten! Salomé is een echte acrobaat: ze rolt en rolt en rolt. Sinds Ellis loopt, probeert die niet onder te doen voor Salomé. Ze is in de klimfase, wat betekend dat ik haar regelmatig van tafel af moet plukken, waar ze zich zojuist met haar luierkont op de laptop had geïnstalleerd J.

 

Zoals de meeste van jullie wel weten kwam aan dat plezier abrupt aan een einde toen onze vriend Ebel vermoord werd tijdens een roofoverval. Sjaak heeft veel praktische zaken kunnen regelen voor Lora, en we hebben Lora en de twee kinderen zo goed mogelijk opgevangen. Mijn moeder en zus gingen tegelijkertijd met Lora en haar familie terug naar Nederland, een paar dagen later volgde ik, zodat ik bij Lora kon zijn op de begrafenis.

Sjaak heeft het (ook dank zij onze hulp Lena) prima kunnen redden met de kinders alleen. Maar het was wel fijn weer thuis te zijn.

 

De maand april hoefde Sjaak niet te reizen, dus hadden we ook echt wel tijd om met elkaar weer de dingen op te pakken en te verwerken. We zijn met Pasen nog met wat Nederlandse vrienden weggeweest. We hebben een heuse teamtraining gedaan (met kinderen en volwassenen), en dat deden we heel niet slecht……. Ook konden we zomaar fietsen in een natuurpark. Wow fietsen…, dat was 10 maanden geleden……. Jesse heeft tussen de bedrijven door ook nog zijn feestje kunnen vieren, en de jongens zijn kampioen geworden op een voetbal tournament. Loïs is druk bezig met lezen en zwemmen, en het heeft allebei nog wat oefening nodig J.

 

 

De tijd vliegt. De school van de kinderen loopt eind mei al af, dus jullie begrijpen dat ze al flink aan het aftellen zijn. Ze hebben alle drie een heel goed schooljaar gehad, met mooie cijfers. De Nederlandse school gaat in juni nog door, en ik zal zelfs wat dagen op de peuterschool invallen – dus we houden ons ritme. Ook de Nederlandse lessen voor de jongens op maandag gaan door, en zal ik met Loïs een poging doen ook de boeken van groep 3 uit te krijgen. We komen de maand juli naar Nederland, en zullen veel bij familie verblijven, en wellicht ook in Ermelo een week. Er zijn wat mensen die hun huis tijdens hun vakantie aan ons hebben aangeboden, wat heerlijk is! We moeten nog beslissen wat we daarin precies zullen doen.

 

We zijn dankbaar voor het werk wat we hier mogen doen. We zijn dankbaar voor het team waar Sjaak in kan werken, en de voortgang die dit team maakt. Het is goed in om Kenia te wonen; de kinderen zitten allemaal goed in hun vel, doen het goed op school, groeien goed. We hebben fijne vrienden, evenals de kinderen ……. Maar we missen jullie wel J,

Stuur nog maar n’s een mailtje J

 

Liefs, Mirjam.

even bijpraten # 20 - Ellis is 1!

Even weer nieuws vanuit Nairobi. Het is alweer een jaar geleden dat we jullie super trots konden vertellen dat Ellis geboren was! Wat een grote meid is het alweer.

We genieten ontzettend van haar; ze doet al heel wat stapjes los, en klets een eind weg. Ook herhaald ze al dingen die wij zeggen; zoals “hieperdepiep……” “haaaaahhhhh” doet ze dan.

 

Sjaak is trouwens ook jarig geweest; hij is 40 geworden in December. Mijn zus Erica was met haar gezin net op tijd om dat feest mee te vieren, wat wel extra leuk was natuurlijk! We hebben een bbq in de tuin gehouden (dat kan nu ook een keer in december), en wat vrienden met hun gezinnen uitgenodigd. Dat was wel heel gezellig.

 

We hebben gistermiddag Ellis haar verjaardag gevierd met Erica, een vriendin hier, en Seintje, die vorig jaar mijn vroedvrouw was. Zij had ook haar ouders bij zich, dus het was gezellig!

 

Hier wat foto’s om mee te genieten!

We hebben een heerlijke kerstvakantie achter de rug met mijn zus Erica en haar gezin. Het was voor alle leden van ons gezin feest – want alle kinderen hebben dan een vriendje! We zijn een kleine week aan de kust geweest (wel ruim 6 uur rijden, maar dat ging prima), waar het heerlijk warm was. We hebben prachtige vissen gezien (wel 3x gesnorkeld met zijn allen), en heerlijk genoten van het uitzicht van ons huisje.

Daarna zijn we op safari gegaan in Tsavo, het grootste wild park van Kenia. We hebben daar ontzettend veel olifanten gezien, sommige van héél dichtbij. Ze kwamen drinken bij het hotel waar we zaten, daar konden we ze zowat aanraken……

 

 

 

Ondertussen is Januari alweer lekker op dreef. De kinderen gaan met plezier naar school, Loïs werkt hard aan Nederlands lezen, en Sjaak plant weer wat reizen hier en daar. Volgende week gaat hij weer een midweek naar Somalie land, twee weken later een midweek naar Zuid Africa voor een conferentie.

Ik mag me plotseling weer verheugen op bezoek: mijn oudste zus komt weer met man en vrienden, én ze nemen mijn moeder mee. Mijn zus gaat verder op reis in Kenia en Tanzania, maar mijn moeder blijft lekker bij ons!

 

Heel veel liefs van ons allen, en mocht je ook zin hebben in een Afrikaanse ervaring – je bent welkom J!

 

Mirjam.

 

even bijpraten #19 - hoogte puntjes

Lieve allemaal,

 

We hebben intensieve weken achter de rug – en er komen ook drukke weken aan J - met hoogtepuntjes en diepte puntjes….. zo zijn we (op Ruben en Jesse na) allemaal 1 of 2x flink ziek geweest. Dat is nog nooit bij ons gebeurd; dat we het zo aan elkaar doorgaven. Konden we goed met elkaar meeleven, maar vermoeiend is het ook!

Maar gelukkig waren er ook veel leuke dingen, waar ik jullie even van mee wil laten genieten.

 

Afgelopen zaterdag was de Sint ook in Nairobi, en dit keer mocht Ruben zelfs één van zijn knechten zijn! Het was een ontzettend leuk feest op de Nederlandse school, met wel 160 kinderen! Ik heb een Pietenparcour gemaakt, waar de kinderen verschillende dingen moesten doen om een pieten diploma te krijgen. Ze mochten zelfs een rondje op Americo rijden, en ook pakjes in de schoorsteen gooien. Het was erg gezellig, prachtig weer; erg van genoten. ’s Middags hebben we thuis ook nog met surprises en gedichten het feest doorgezet. Dat blijft erg leuk!

In november zijn we weer een weekendje wezen kamperen, samen met twee andere gezinnen. We hebben als gezin in de zomer eigenlijk geen echte (lange) vakantie, maar proberen als we hier zijn af en toe een weekendje met zijn allen weg te gaan; om even de stad uit te zijn, om wat van het land te zien, om te genieten van de natuur, en wat te kunnen wandelen e.d. Het was wel 4,5 uur rijden naar het noorden (Mount Kenya), en daar hebben we heerlijke dagen doorgebracht. Veel gewandeld, veel spelletjes gedaan, en Mount Kenya gezien! (vorig jaar waren we er ook in de buurt, maar toen bleef hij in de wolken).

En begin November kwam Corrien Hazeleger voor een week op bezoek. Dat was ontzettend gezellig en leuk. We hebben haar de gewone dingen van Nairobi laten meemaken (heen en weer naar school, boodschappen doen, huiswerk maken met de kinderen), maar ook een olifantenweeshuis bezocht!

Deze week is Sjaak in Zanzibar, de laatste reis dit jaar. Wel een drukke reis voor hem; want hij moet het grootste gedeelte van de training zelf geven (aan zo’n 40 voorgangers), en dat is wel intensief. Ik zie erg uit naar de kerstvakantie; geen huiswerk meer, ons eigen ritme – maar bovenal: Erica, Arjan, Thijs, Koen, Daan en Leah komen!!! Met hen gaan we een weekje naar de kust, en zullen we ook weer een natuurpark bezoeken. We hebben er ontzettend veel zin in! Bovendien wordt Sjaak 18 december 40 jaar. We hopen wat Nederlandse vrienden en mensen van onze ‘home group’ (kleine kring van de kerk) uit te nodigen en met hen lekker te eten (bbq, want hier is het zomer J). Ondertussen draai ik de hele maand december alle kerstcd’s die we hebben. Ik geniet daar enorm van.

 

Een mooie adventtijd voor jullie ook toegewenst,

Liefs, Mirjam.

 

 

 

even bijpraten #18 - allemaal beestjes

Lieve allemaal,

 

Het duurde even – de weken vliegen voorbij – en het is nu ook wel drukker met zo’n peuter de hele dag om je heen! Dus ik kom er amper toe weer een even bijpraten te schrijven, maar het moest er nu toch wel van komen.

Inmiddels hebben we 100 olifanten gezien, is Jesse 10, heeft Ruben zijn verjaardagsfeestje gevierd en zitten we lekker in het ritme hier met zijn allen…..

Zal even wat bewijsmateriaal toevoegen:

We hebben Jesse zijn verjaardag met 3 bevriende gezinnen gevierd. Dat was heel gezellig. Hij heeft het spel ‘levensweg’ gekregen, dat wilde hij graag hebben, en hebben we dezelfde avond nog uitgeprobeerd J. Ook bleef zijn beste vriend Lorenzo slapen. We hadden een extra vrije dag op school, dus dat kwam mooi uit. Op school mocht Jesse dit jaar een muziekinstrument kiezen om te leren bespelen. Hij koos voor de viool, maar die hadden ze niet te huur, dus toen werd het de saxofoon! En nu wel elke dag oefenen!

Bedankt verder voor alle verjaardagskaartjes en mailtjes!

 

Maar goed, hoezo; allemaal beestjes?

Nou ja – daar staat Afrika toch wel om bekend, niet? Zo kom ik erachter dat de mieren hier op de klok werken. Het ene uur kan mijn aanrecht vergeven van de mieren zijn, en een uur later zijn ze allemaal weer vertrokken! Gelukkig is dat rond zessen, als ik juist aan het koken sla. Verder hebben we een paar weken met verbazing geluisterd naar het gerommel op zolder (de ruimte tussen het plafond en dak)….. het ging er steeds wilder aan toe. Tenslotte toch maar een muizenval gekocht en muizengif rond laten strooien (wat heerlijk toch dat dat John de guard kan doen, zodat ik zelf die vieze zolder niet op hoef!!!!). Dan niet vergeten een week later John weer de zolder op te sturen, om te checken wat de vangst is….. Komt hij naar beneden met een rat van zeker 20 cm lang!! (zonder staart gemeten)….. ehhhhh. NOG blijer met John J

Ook lopen hier cecko’s over de muren ’s avonds, maar dat vinden we niet erg; want die eten de muggen op. Minder is het dat ze poepen op de muren, en hun staart laten vallen als ze schrikken. Nu schrikken ze niet zo snel, maar wel van de poezen die graag op ze jagen – dus vind ik ook wel staartjes hier en daar. Of nog erger: half opgegeten cecko’s (want de poezen hebben er altijd halverwege genoeg van).

Verder brengen de poezen soort eekhoorntjes binnen, of spelen ze in de tuin met molletjes…….

Als je geluk hebt, vind je soms een kameleon. Jesse wilde er erg graag een als huisdier hebben, maar dat zag ik toch niet zo zitten. Maar Jesse heeft geen moeite hem zo even op te pakken. Dat is een heel eng gevoel, omdat kameleonnen gekke pootjes hebben, die zich helemaal om je vinger heen klemmen…… yek.

Dat Jesse niet echt bang voor beesten is, was al bekend; we hebben diverse foto’s van hem met vreemd soortige beesten, maar laatst deed hij ons toch wel weer erg versteld staan;

Lena kwam mij verschrikt melden dat er een slang in de tuin lag. Ik ga kijken en zie een klein groen slangetje van 25 cm lang.  “the green are the most dangerous” zegt mijn hulp verschrikt. Ja hoor, denk ik, natuurlijk. Ik kon weinig gevaarlijks aan het kleine dier ontdekken. Ze wilde meteen dat de guard hem weg zou halen, maar het was tijd om de kinders van school te halen, en ik dacht dat ik Jesse er wel een plezier mee zou doen hem de slang nog even te laten zien. Dus gebood het beest nog even met rust te laten. Nog even een foto maken – en tot mijn verbazing heeft dat kleine slangetje nu opeens een nog kleiner kikkertje in zijn bek!!!! Allebei klein, maar toch monsterachtig groot om zo te zien!!!! Goed voor een mooie foto, en op naar school.

Op de terugweg zeg ik al in de auto tegen Jesse dat hij even in de tuin moet kijken, want daar ligt een mooie slang. Thuis is Jesse al achter voor ik er erg in heb, als ik aan kom lopen, staat hij met de slang in zijn hand rond te slingeren! Wát, Jesse – niet doen! “dat doen ze op National Geografic ook altijd” is Jesses stoere antwoord, en hij zwaait hem met een boog de tuin in.

Wij houden nauwkeurig de plaats van de slang in de gaten, als we de guard halen om hem dan toch over de schutting heen te gooien….. Ik vond het wel stoer allemaal, en plaats de foto van de slang op faceboek (soort hyves) met het boven genoemde verhaal erbij. Krijg grappige reacties – tot iemand zegt: “Yikes! That is a green Mamba!!!”. Nog nooit van gehoord, wij googlen op internet – blijkt het een heel giftige slang te zijn L…….

Toch maar even met Jesse gepraat……..

 

Wie durft er nog te komen J?

 

 

(N.B. maak hier alsjeblieft geen  neefje van 7 jaar nog banger mee…… daar schreef ik het niet om J en we willen wel dat hij komt…. Met zijn moeder J)

 

 

Verder hebben we een lang weekend vrij gehad, wat ons de mogelijkheid gaf om weer wat meer gróte beesten te zien. We gingen met 4 gezinnen van onze ‘home group’ (kleine kring van de kerk) kamperen in één van de natuurparken in Kenia. Dit keer vlak bij Tanzania, waar je de Kilimanjaro kunt zien. Het was een heel droog park, en dus ontzettend stoffig – maar prachtig om zoveel olifanten tegelijk te kunnen zien.

De campingplaats was ín het park, dus er stond een groot elektrisch hek van draden omheen, om de wilde dieren af te schrikken. Wel moeten de auto’s er door kunnen, dus maken ze een soort poort, waar je met je auto onderdoor kunt rijden (en de elektriciteit gaat dan boven je hoofd langs). Maar ja, zo kunnen ook de olifanten er doorheen. Dus hangen er ijzerdraden los naar beneden. Een beetje zoals die flappen bij een zwembad; als je van binnen naar buiten wilt zwemmen. Die bewegen dus met je mee, en vallen weer terug. Zei het niet dat dit harde ijzerdraden zijn, die over je auto heen schrapen (skwieieieiek)…… Zo, weer 5 krassen diagonaal over de auto heen……. Maar goed dat er geen olifanten in Nederland zijn….. J

 

Verder groeit Ellis heerlijk verder. Ze schuift al haar knietjes onder haar lijfje…. En probeert zo te kruipen, maar daar zijn haar armen nog niet sterk genoeg voor, dus dan wordt het al snel weer tijgeren. Ze eet heerlijk haar prakjes, fruithapjes en pap, en drinkt nog 1x per dag bij mij. Dat is maar goed ook, want verder wil ze geen melk drinken. Drinkt wel water en limonade uit de fles, maar melk weigert ze….. Sinds die prakkies en pappies er zo lekker in gaan, slaapt ze ook snachts door, wat een heerlijkheid is!!! ’s Morgens maak ik haar als eerste wakker van de familie (6.45 am), zodat ze even ongestoord kan drinken, en daarna kan het hele circus van opstaan en eten beginnen…..

Salomé gaat nu 2 ochtenden per week naar de Nederlandse peuterschool. Ze is daar heel timide – heel anders dan thuis! Het is toch nog wel allemaal een beetje vreemd voor haar…. Ze huilt niet meer als ik haar weg breng – maar ik tennis vaak op dezelfde tijd (op dezelfde school), en dan zie ik haar dus wel vaak dicht bij de juf staan….. Maar dat is toch een kwestie van wennen, ze is vlug en bijdehand zat……

Op woensdagmorgen hebben we een ‘baby bijbel klas’. Dat is bij iemand thuis, en dan is er een programmatje van 15 min. met bijbel liedjes en gebaren (elke keer precies hetzelfde) met alle kinderen in een kring. Dit is engels, maar ze vind het helemaal geweldig. Ze begint in de auto al de liedjes te zingen – ze kent ze allemaal al. Zo schattig om te horen. Ze praat nu heel veel na, weet zich meer en meer in het gezinsleven te mengen met haar vragen en liedjes en grapjes.

Ruben, Jesse en Loïs brachten alle drie prachtige rapporten thuis. Ze hebben het naar hun zin op school, en ook de Nederlandse lessen lopen lekker. Ruben zijn overgang naar de Middle School is heel soepel verlopen. Het verschil valt allemaal reuze mee – het huiswerk lijkt mij minder dan vorig jaar J. Hij zit ook in het school team van voetbal, en dat betekend dat ze 4 middagen in de week trainen, 10 weken lang. Af en toe spelen ze tegen andere scholen. Het is best pittig en spannend (want er zitten ook hele grote jongens op dat team, en die hebben commentaar natuurlijk) – maar een leuke kans voor Ruben.

Met Jesse zijn voetbal team gaat het ook goed; we hebben komende zaterdag een wedstrijd tegen een ander team. Verder trainen ze vooral met elkaar. Het valt niet mee hier om echt wedstrijden met andere clubs te regelen. Maar ze leren een hoop, en daar gaat het toch om.

Voor Loïs heb ik een zwemleraar geregeld, maar valt het nog niet mee om een zwembad te regelen. Maar ze is al 6.5, ze moet nu toch echt wel leren zwemmen J. Met dit soort regeldingen kan ik dan ook lekker druk zijn….. Het is niet anders.

Sjaak is veel op reis deze weken. Gelukkig korte reizen, en wel alle weekenden thuis. Maar het is wel druk dan; met 3 kids op school die huiswerk hebben en 2 kleintjes die juist niet naar bed willen als ik dat wil…… Met name de Nederlandse lessen van Loïs vragen toch wel veel tijd en aandacht.

 

 

We hebben eindelijk Ruben zijn feestje kunnen vieren. Het viel niet mee een datum te plannen met de 5 jongens die hij uit wilde nodigen; één zit op een andere school en heeft andere schooltijden, en een ander gaat eind van de maand weer terug naar Amerika – dus het moest nu snel gebeuren. Ze hadden een halve dag op school (omdat er 10 minuten gesprekken waren, die hier 20 minuten duren), kwamen hier dus pannenkoeken eten, toen gingen we paintballen, thuis weer pizza eten, en ze bleven ook allemaal slapen, om de volgende morgen weer naar school te gaan. Maar ze gedroegen zich fantastisch – het was erg gezellig. Lekker dat dat er weer op zit J.

Nou, weer helemaal bijpraat. Zaterdag gaat Ruben zijn sponsorloop lopen, en volgende week zullen we weer een nieuwsbrief schrijven, met wat meer werkinhoudelijk verhaal.

Tot schrijfs,

 

Liefs, Mirjam.

 

 

even bijpraten #17 - Salomé is 2!

Salomé 2! 005.JPGZo, weer eens bericht uit zonnig Nairobi…..

We vonden ons huis in goede orde, dankzij Josh die op ons huis paste (volgende week vertrekt hij weer naar Amerika) en de guards en Lena.

Het voelde wel weer echt thuis – lekker is dat. Iedereen zijn eigen kamer/spullen/muziek……

De eerste weken was het weer erg grauw – maar nu wordt het toch wel weer zonniger – vooral later op de dag. Dat is wel heel prettig – want zo droogt de was ook nog een beetje.


De eerste week hadden de kinderen nog vrij – heerlijk om lekker thuis te zijn, en ook alvast weer wat vrienden te ontmoeten. Helaas was men hier behoorlijk gespannen rond het referendum op woensdag 4 augustus – en werd iedereen geadviseerd thuis te blijven tot einde van de week – dus het geplande feestje van Ruben kon weer niet doorgaan….. Nog even geduld hebben dus.

Wel konden Floor en Linde logeren – wat toch ook wel erg leuk was.

 

Sjaak ging met een kleine week alweer op reis (Egypte – training), kwam een kleine week thuis, en is al weer op reis (somalieland). Maar afgezien van een enkele nacht (zoals vannacht) waarin zowel Salomé als Ellis weigeren te slapen – gaat het wel prima. Josh slaapt nog in de guest room – en eet regelmatig mee, of doet een spel met de jongens – dat is wel heel gezellig.

 

Vrijdag al Salomé’s verjaardag gevierd, omdat Sjaak dus deze week weg is. We hadden twee gezinnen die ook een 2-jarige hebben uitgenodigd voor het eten ‘savonds. ’s Morgens wel kadootjes gedaan. Op die van Opa en Oma en Oma een foto geplakt – zodat ze het misschien toch nog een beetje snapt….. Ze liet het maar lekker allemaal over zich heen komen. Vond al die aandacht wel grappig.

 

 

Vandaag is ze voor het eerst naar de peuterschool gegaan. Ook daarbij vraag ik me af; wat snapt ze er eigenlijk van? Ik was (natuurlijk) wat vroeg met ophalen, dus kon haar nog even op het grote speelveld gadeslaan – en ze had het prima naar haar zin hoor!!! Thuis zong ik ook wat liedjes (omdat ik wel eens bij die peuterschool heb ingevallen, weet ik precies wat ze doen op zo’n morgen), en dan ging ze meteen glimmen en meezingen. Leuk hoor.

Het is trouwens de peuterschool die bij de NL school hoort. Ze kent het terrein wel; van als we daar gaan zwemmen enzo. Het is voor mij wel weer 2x per week een stukkie rijden – maar ik heb hier ook wel wat vriendinnen in de buurt, waar we het af en toe samen mee kunnen doen.

 

Nou – hierbij nog wat foto’s van onze grote meid – en tot horens maar weer!!!

Liefs, Mirjam.

even bijpraten #16 - Loïs is 6!

Lieve Allemaal,

 

Bedankt voor alle lieve verjaardagswensen en post – Loïs heeft ervan genoten!

 

 

Het was meteen ook de laatste schooldag voor de kinders, dus ze hebben nu 10 weken vakantie! (maar ze gaan dus nog wel een paar weken in NL). Zo’n laatste schooldag is altijd een halve dag – dus tot 12.00 les. Loïs mocht meteen 4 vriendinnetjes uit haar klas meenemen, en er kwamen ook nog 2 meisjes van de Nederlandse school. We hebben allemaal dieren spelletjes gedaan en tenslotte ook nog in een binnenspeeltuin hier in de buurt als ‘muizen in een muizenkooi’ gespeeld. Ruben en Jesse waren fantastische hulpen.

 

Hier nog was ‘impressies’ . Liefs, Mirjam.

even bijpraten #15 - Lente?!

Lieve allemaal,

 

Na meer dan 34 jaar op het noordelijk halfrond te hebben gewoond, heb ik nog steeds de neiging het nu lente te noemen. En mensen te vragen of ze naar ‘huis’ gaan in de zomer.

Fout dus; hier is het nu herfst , en straks is het winter. Men zegt dat het bar koud kan worden in Juni – vorig jaar maten we welliefst 12 graden! J, maar ja – hier is geen centrale verwarming in huis, dus dan is 12 graden best wel koud. Maar in mijn beleving toch wat te sterk om dat winter te noemen!

Wel doen we de openhaard dan aan (’s avonds) en ’s ochtends een dikke trui en sokken. Zo komen we die winter best door. Bovendien breekt de zon meestal wel even door – en dan voelt het meteen weer als 25 graden (zweten in die trui!).

Maar wat bij mij dit lente-gevoel versterkt zijn de bloeiende bomen. Nu bloeien hier elke maand wel weer andere bomen, en dit het hele jaar door – dus dat is niet echt gebonden aan deze tijd van het jaar. Maar die mooie uitbundige bloemen maken gewoon dat ik steeds weer denk dat het voorjaar is – en dus blijf ik het hier gewoon lente noemen, en straks wordt het dus gewoon zomer J. Ik heb hier in Kenia pas ontdekt dat eigenlijk alle bomen wel bloeien (niet alleen de fruit bomen, wat ik aanvankelijk aannam). En meestal vallen de bomen je heel niet op, tot ze opeens gehuld staan in paars/rood/geel/roze….. Echt prachtig. En grote bloemen dat ze dragen; 10 cm per bloem is geen uitzondering. Er staan hier veel bomen in tuinen, aan de weg, en steeds valt er weer een nieuwe groep op, omdat ze opeens allemaal in een nieuwe bloesem staan.

Ik zal wat foto’s erbij doen van de bomen in mijn tuin om jullie mee te laten genieten. Mijn moeder bracht tulpenbollen mee (en ik heb ze ook eens gehad van Joke van Oudenaller) – en die groeien hier in een week tijd tot bloei! Ik weet nog niet of ze één keer per jaar opkomen, of vaker….. dat moet ik dit jaar eens verder afkijken. De laatste foto is trouwens niet mijn tuin J, maar je ziet hier een paar keer per jaar de bourconvilla zo uitbundig bloeien, dat wilde ik jullie niet onthouden.

 

De seizoenen zijn hier onderscheiden in zomer (dec,jan, feb), lange regentijd (april/mei), winter (juni, juli), korte regentijd (october/november)

Maar echt heel erg strikt liggen die scheidingen niet. Nu is het dit jaar zelfs maar 3 weken echt droog geweest  (precies de weken dat mijn moeder hier was) en regent het hier verder een paar keer per week door. Het aangename is dat het hier meestal ’s nachts regent! Opmerkelijk is dat. Maar wel zo lekker – al is het de volgende morgen nog wel een blubberboel hoor. Wat ook opmerkelijk is, is dat hier iedereen (niet overdreven) erg blij is met regen! Daar moest ik echt aan wennen, want ik ben nog steeds geen fan. Maar de Kenianen zijn zich er zeer van bewust hoe brood nodig de regen is voor hun land.  En ik moet toegeven; zelfs in mijn tuin is het goed te merken; het gras is geeneens geel geworden deze ‘zomer’.  Het regent hier ook meer met stortbuien; even een uurtje, en dan is het weer over. Heel af en toe blijven de buien hangen – en dat is maar goed ook dat dat niet zo vaak gebeurd; want waar droog je dan je was???????

Die modderboel geeft grappige taferelen; natuurlijk moet ik er een beetje op letten als ik ’s morgens naar school rij met de kinders, niet met één kant van de auto door de plassen te sjeesen (alhoewel mijn jongens niets liever willen), want er lopen altijd wel mensen in de buurt, die meteen een douche krijgen. Dat is niet echt aardig.

Mensen lopen in de regen met paraplu’s, maar ook met plastic zakken van de plaatselijke supermarkt op hun hoofd, of hun handtas. Kenianen kleden zich graag mooi. Dat merk ik goed aan mijn hulp – die komt praktisch elke dag met andere kleren aan naar haar werk! Daar zitten ook gewoon cocktail jurken tussen J (ze doet wel altijd een schort voor). Ze verkopen en kopen veel tweedehands. Met al die modder op straat valt het niet mee om schone schoenen te houden. Te meer daar de rode aarde hier kleeft als klei – voor je het weet zijn je schoenen twee keer zo groot en 3x zo zwaar! Daarom hebben veel Kenianen (nette) werkschoenen op het werk staan; kun je die bij aankomst meteen aanschuiven. De vieze schoenen worden zorgvuldig gewassen – en in de zon te drogen gezet.

Pas zag ik ook een meneer in de plas aan de kant van de weg zijn schoenen schoonwassen – blijkbaar had hij geen schone schoenen bij zich – en wilde hij toch netjes aankomen. Moet je weten dat de plassen zo bruin zijn als chocolademelk, door de rode aarde, dus echt schoon doet dat niet aan J.

 

 

Er zijn heel wat weken verstreken sinds de laatste ‘even bijpraten’. We zijn met Pasen met 3 andere gezinnen uit de kerk naar een groot natuurpark geweest. We overnachtten in een tent (gelukkig regende het niet), en genoten van het prachtige uitzicht. We zullen er nog wat mooie plaatjes bijdoen.

 

Met ons en de kinderen gaat het verder heel goed. Ellis groeit heerlijk; ze kletst al heel wat af, geeft meppen tegen de mobiel die boven haar hoofd hangt (in de box) en ze heeft haar duimpje gevonden J

Salomé blijft ons verbazen in haar activiteit en klauter gedrag. Omdat al onze ramen beveiligd zijn, hebben ze tralies. Kun je erg leuk in klimmen! Ze klimt van mijn stoel in de ramen, steekt het hele raam over, en komt hangend aan haar handen weer naar beneden (want haar voeten hebben dan geen grip meer). Als dat geen aapje is?! Ze oefent ook flink de namen van haar broers en zussen – maar Ruben blijft nog wel erg moeilijk – voor het gemak houdt ze die hetzelfde als Jesse ‘’ sje – sju’’

Lois heeft een uitvoering van ballet volgende week. De spanning wordt zo opgebouwd dat ze terplekke ballet niet meer leuk vind. Jammer is dat. Het ziet er wel heel schattig uit hoor; zo’n fragiel meisje in ballet pakje. Ik geniet daar wel van. Het leuke is weer wel dat tante Hanneke, die voor twee weken in Kenia is, ook kan komen kijken! Verder ziet Lois erg uit naar de zomer ‘ ‘ want dan kan ik al mijn vriendjes weer zien’’, en zegt ze te pas en te onpas; ‘’ maar je weet toch dat ik heb decided, dat ik ga trouwen met Rik als ik groot ben?!’’

Ruben en Jesse hebben meegespeeld in een voetbaltoernooi tegen andere scholen.  Omdat de lokale voetbalclub niet echt voldeed, heb ik zelf maar een club voor schoolkinderen opgericht. Dat had ik in Soedan al geleerd; als je wat wilt voor je kinders – moet je het zelf organiseren J. Gelukkig was de moeder van Jesse’s vriendje ook ontevreden over die lokale voetbalclub, dus hebben we het samen gedaan; zij wist een coach en ik regelde kinderen; dus nu spelen en oefenen elke week 12 kinderen van school samen. We mogen gratis het voetbalveld van school gebruiken, dat is wel heel lekker. Maar na 4 weken spelen, kwam de coach al met dit tournament. Kinderen in alle staten; die vonden het geweldig. Het was ook erg leuk om aan mee te doen, helaas werden we maar 5de van de 7 scholen. Jesse mocht maar 1 wedstrijd meedoen; omdat hij hands had, mocht hij de tweede wedstrijd niet mee doen – tot grote frustratie L

Ze doen het verder allebei erg goed op school, en hebben goede rapporten.

Tot slot is het ook hier Koninginnedag geweest. We hadden een soort vrijmarkt op de Nederlandse School. Daar zitten onze kinders dus niet meer op (alhoewel we Salomé’ voor na de zomer hebben aangemeld voor de peuterspeelzaal), toch zijn alle Nederlandse kinderen uit Nairobi daar welkom. Dat is wel erg leuk. Ruben heeft een spons bord gemaakt (waarop je hem voor 30ct mocht natgooien), en Jesse heeft ijs verkocht. Samen toch een mooi zakcentje bij elkaar verdiend! Ik had de nagelman meegenomen; en hij was heel populair – zodat hij lekker snel verdienden J

 

Tot zover voor deze week.
Morgen nog een volle dag. Ik mag bij Lois in de klas vertellen over Nederland (we gaan zelfs poffertjes bakken). Deze laatste schoolweken wil de juf alle nationaliteiten die in de klas vertegenwoordigd zijn langs gaan. En deze week zijn wij dus aan de beurt. Ik zal ook wat kaas meenemen, en heb kleurplaten van molens en kaasmeisjes
J.

Vrijdag gaan we met zijn allen weer naar Lake Baringo (waren we in september ook geweest – met die nijlpaarden), en daar ontmoeten we mijn zus Hanneke met haar man weer – die zijn 4 dagen op safari geweest, en dan hebben we dus ook lekker een weekendje met elkaar. Heel veel liefs van ons allemaal,

 

Mirjam.

 

 

Even bijpraten #14 - drukke boel

Lieve allemaal,

 

Ellis is twee maanden deze week! En Salomé is net 1,5 geworden. We hebben welliefst 8 familie leden op visite gehad, en Sjaak bijna de hele maand Februari op reis of weggeweest. Mijn moeder kon 3 weken bij ons zijn, en we zijn met z’n allen een dag op safari geweest, waarop we 3 van ‘the Big Five’ hebben gezien (leeuwen, buffels, neushoorns). Wel jammer dat we meteen door onze familie leden verslagen zijn, die ze allemaal hebben gezien (Olifant, leeuw, buffel, neushoorn, luipaard) en nog cheetahs op de koop toe! Maar ja, zij gingen ook naar een groter park en meer nachten. Altijd baas boven baas…….

 

  

 

 

Het gaat goed met ons allemaal. We hebben zo weer een beetje ons ritme teruggevonden. Ik geniet enorm van mijn hernieuwde energie: wat heerlijk om weer fit te zijn; te kunnen rennen, sjouwen, en zonder middag dutje te kunnen (geeft de dag weer heel wat meer uren). Al valt het nachtelijk voeden me iets zwaarder dan gedacht. Dus af en toe dan toch nog maar een middagdutje doen J

De kinderen maken het ook goed. Ze hebben genoten van alle aandacht van Oma, maar ook hun grote neef en nichten waren wel erg leuk om zo een paar dagen bij ons te hebben!

Eerst was mijn tweede zus Marjoke dus 10 dagen bij ons, 7 voor de bevalling, en dan nog 3 als  kraamverzorgster. Ze heeft ons allemaal in de watten gelegd, en kan lekker koken!

Toen kwam even later mijn moeder voor 3 weken. Dat was goed gepland, want Sjaak had 10 dagen aaneengesloten een druk Africa overleg aan de andere kant van de stad. Dat betekende dat hij 6 uur weg ging, en in de loop van de avond thuis kwam. Toen was hij een weekend vrij, en zijn we met zijn allen naar Nationaal Park Nakuru gegaan, wat bekend staat om de grote hoeveelheden flamingo’s. We hebben geslapen in een banda: dat is een rond huisje van modder en steen, met een rieten punt dak. Heel gezellig en romantisch! Ook zijn we bij de Thompson Waterfalls geweest. Heerlijk om er zo even met zijn allen uit te zijn. En met Salomé in de rugdrager, en Ellis in de buikdrager, gaat het prima.

 

   

Vervolgens is Sjaak voor 10 dagen naar Nigeria gegaan. In januari 2009 zijn daar sociaal economische projecten gestart in Jos. We hebben daar wat van in de kerkdienst in Ermelo in juni 2009 laten zien (EO Metterdaad uitzending). Dit project moest worden geëvalueerd en bijgesteld, de staf verder worden begeleid. Helaas zijn er afgelopen januari weer incidenten met vele slachtoffers geweest in Jos, en zelfs nu (nadat Sjaak weer terug is) weer en op grote schaal. Het blijft heel gespannen tussen moslims en christenen, en er zijn veel doden te betreuren door oproer en wraak van beide kanten. U kunt hierover meer lezen in de komende nieuwsbrief.

Voor Sjaak was het op dat moment niet gevaarlijk, en hij is blij dat hij tussentijds zijn collega’s heeft kunnen bemoedigen.

 

Voor mij was het heel fijn dat tijdens deze reizen mijn moeder er was om de helpende hand te bieden, en wat gezelligheid te geven! Toen kwam weer mijn tweede zus dit keer met man (die werkt bij de KLM) en kinderen, en mijn derde zus met vriendin. Alhoewel zij hun eigen reis en onderkomen in Kenia hadden gepland (ze hebben Mount Kenya beklommen!), waren we één weekend met zijn allen. Dat  was wel heel bijzonder en ontzettend gezellig.

Het blijft leuk om familie en/of vrienden uit Nederland mee te nemen in ons leven hier. Ze kijken zo anders naar de dingen  die wij elke dag zien. Het chaotische verkeer, de mensen op straat, het doen van boodschappen, het instrueren van huispersoneel, het huiswerk van de kinderen, hun school, het licht wat opeens uitvalt, of de modder overal na een regenbui……

 

 

 Ik ga elke week naar een gebedsgroep van moeders van school. We bidden dan voor elkaars kinderen en de school. Er is van alles aan de hand, dus het is wel degelijk nodig. Zo is heel plotseling de man van Loïs d’r juf overleden. Het zijn jonge Amerikanen, die nog maar een half jaar getrouwd waren en een jaar in Kenia woonden. Jullie zullen begrijpen dat dit enorme impact heeft. Voor Loïs was het heel verdrietig om zo plotseling afscheid te moeten nemen van haar lieve juf (want zij is inmiddels terug gegaan naar Amerika). Gelukkig is er snel een nieuwe juf gevonden, maar ik merk dat die wisseling Loïs niet in de koude kleren is gaan zitten. Ze praat weer meer over Nederland en wat ze allemaal wel niet mist. Vooral haar vrienden (Rik, Job, Maarten, Daan), maar ook de school, en gym was daar véél leuker!

Maar goed; die gebedsgroep voorziet ook in vele sociale activiteiten. Zo organiseren we regelmatig eten voor de leraren, als ze een halve dag les hebben, en daarna oudergesprekken zijn. Geven we ze een ‘farewell’ als ze vertrekken, etc. Ze kookten ook voor mij om de beurt, toen ik net bevallen was, zodat ik wel zeker 3 weken lang niet heb hoeven koken (want die eerste week kookte Marjoke elke dag J). En nu wilden ze ook een feestje geven voor Ellis. Ze vroegen wat ik wilde hebben; nou – doe maar luiers! Zijn erg duur hier, ik heb nu 2 kids in de luiers, en andere spullen en kleertjes heb ik echt genoeg. Zodoende kregen we dus een ‘diper – party’, dat was erg gezellig, en Ellis heeft tot de zomer droge billetjes J

 

Ruben speelt vandaag in een musical van school. Hij heeft maar een paar regeltjes tekst, en hoeft niet zoveel te doen, maar toch erg leuk dat hij zich ervoor opgegeven had (er doen maar 10 kinderen mee). Hij is zenuwachtig genoeg ervoor. Volgende week hebben ze hier de Stanfort Test – dat is vergelijkbaar met de CITO. Ze nemen deze test op veel scholen in Amerika af, en het geeft een indicatie of je kind op niveau presteert. Met Nederlandse Les zal hij in april de CITO doen. Er is geen reden hem vroeg te doen, want bij hem hangt er toch geen schoolkeuze van af. Ook zal hij alleen het gedeelte Nederlandse en Studie vaardigheden doen.

 

Jesse kan zijn hart weer ophalen, want ik ben samen met de moeder van zijn vriend zelf een voetbalclub begonnen. Jesse voetbalde samen met Lorenzo bij een Keniaanse club. Maar de training en coaching daar stelde weinig voor. Bovendien gingen ze plots de kwartaal contributie met 110% verhogen, wat voor ons de bekende druppel was. We hebben zelf een coach benaderd, mogen het veld van school gebruiken en hebben 8 andere kinderen ‘geronseld’ om op de zaterdagmorgens mee te spelen. Uiteraard doet Ruben ook mee. Maar voor Jesse is dit wel heel fijn, want hij voetbalt nog steeds met heel veel plezier. Hij heeft ook een echt leuke vriend aan Lorenzo, iets waar we heel dankbaar voor zijn.

 

Salomé blijft ons verbazen; ze kan nu met slaapzak en al uit haar ledikantje klimmen. Vol trots staat ze dan om 21:00 opeens weer naast me. En overdag wil ze helemaal niet meer toegeven aan de slaap. Dat is me wat te gortig, dus we binden haar nu vast (band achter slaapzak langs). Dat gaf wat frustratie, maar geeft tenslotte wel duidelijkheid.

 

Ellis groeit en groeit. Het allerkleinste is er echt al af. Ze lacht en mept al met armen en beentjes. Het is echt een genot om weer zo’n klein schepseltje in mijn armen te kunnen houden!!! We genieten van haar. Ze komt ’s nachts nog wel, maar slaapt direct weer verder. Overdag heeft ze wat meer last van krampjes en natuurlijk is er elke dag we een moment dat zij brult, Salomé iets kapot laat vallen, Loïs boos is en de jongens hulp nodig hebben bij huiswerk……. Het is een kwestie van organiseren en het hoofd koel houden. En genieten van de momenten van rust….

Zoals nu – ga ik nu dus ook lekker doen.

 

    

Was fijn jullie weer even ‘bij te praten’. Heel erg bedankt voor alle post, mailtjes en cadeautjes!! Mijn hele slaapkamer wand hangt vol met kaarten, en Ellis d’r kledingkast is zeer goed gevuld. We zijn enorm verwend, dat is wel heel erg leuk. Bedankt en tot ziens/horens!

 

Mirjam.

Nigeria - feb. ‘10

Ik ben net terug uit Nigeria, waar ik met een aantal andere collega’s onze lokale staff heb getraind in wat wij noemen ‘holististic ministry awareness seminar’. Een mond vol maar waar het in het kort op neer komt is dat we onze staf trainen in hoe ze de noden van de kerk op een meer alomvattende wijze in kaart kunnen brengen voordat ze projecten ontwikkelen.

Er is altijd het gevaar dat als je jaren met de kerk in een land werkt je wel min of meer weet hoe de vork in de steel zit en hoe je de kerk kan versterken. Echter traditioneel keken we als organisatie voornamelijk naar de zgn. ‘geestelijke noden’. Heeft de kerk genoeg bijbels, kunnen de mensen de bijbel lezen. Zijn er voldoende getrainde voorgangers die de kerk kunnen leiden etc. Maar om de kerk sterker te maken moet ook naar andere facetten gekeken worden.

Onze training bestond eruit om de staf te leren om naar alle facetten te kijken. Dus naast geestelijk, ook sociaal, economisch, physiek, mentaal etc. Om een paar voorbeelden te noemen:

Economisch: hoe sterk/zwak is de kerk in economisch opzicht en wat voor gevolgen heeft dit? In sommige landen wrodt de christelijke jeugd achtergesteld in het vinden van werk, hetgeen ze ontvankelijk maakt om maar over te gaan tot een andere religie om zo meer kans te maken op een baan.

Sociaal: wat voor relaties heeft de kerk met anders gelovigen in de gemeenschap, maar ook, wat hoe sterk zijn gezinsrelaties in de kerk.

Mentaal: wat voor zelfbeeld heeft de gemiddelde christen? en is dit zelfbeeld in overeenstemming met hoe God hen ziet. Het is bekend dat jarenlange onderdrukking en armoede het eigenbeeld van mensen dusdanig negatief kan beïnvloeden dat men geen hoop meer heeft dat het in economisch of sociaal opzicht ooit nog beter wordt.

Door een totaal plaatje te creëren van de sterkten en zwakten van de kerk in een land, kunnen we ook gerichter en effectiever de kerk op verschillende fronten versterken. Het was goed om te merken dat onze training door hen goed ontvangen en gewaardeerd werd. In de evaluatie stond: “hartelijk dank voor de zeer waardevolle input die jullie ons gegeven hebben, ik ben er van overtuigd dat dit ook zeer waardevol zal zijn voor veldstaf in andere landen”.

Helaas was de situatie in Jos, Nigeria nogal gespannen. De meeste geweldadigheden die in januari weer begonnen waren tussen Christenen en Moslims waren achter de rug. De overheid had een avondklok ingesteld om verdere onrust de kop in te drukken. Maar van onze lokale staf hoorde ik verslagen dat hier en daar weer een kerk in de brand was gestoken en een christen was vermoord. Voor hen is het in het bijzonder zwaar omdat zij direct geconfronteerd worden met het lijden van ‘broers en zussen’ als zij erop uitgaan om de nabestaanden te helpen.

Het doet mij meer en meer bepalen bij 2 Petrus 3:13 “maar overeenkomstig Zijn beloften, zien we uit naar een nieuwe hemel en nieuwe aarde, waar gerechtigheid woont“.

Kalender

December 2017
S M T W T F S
« Dec    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Externe Links