Van Tilburg . NieUws

Website van Sjaak, Mirjam, Ruben, Jesse, Loïs, Salomé en Ellis van Tilburg

Van Tilburg . NieUws RSS Feed
 
 
 
 

Even bijpraten #14 - drukke boel

Lieve allemaal,

 

Ellis is twee maanden deze week! En Salomé is net 1,5 geworden. We hebben welliefst 8 familie leden op visite gehad, en Sjaak bijna de hele maand Februari op reis of weggeweest. Mijn moeder kon 3 weken bij ons zijn, en we zijn met z’n allen een dag op safari geweest, waarop we 3 van ‘the Big Five’ hebben gezien (leeuwen, buffels, neushoorns). Wel jammer dat we meteen door onze familie leden verslagen zijn, die ze allemaal hebben gezien (Olifant, leeuw, buffel, neushoorn, luipaard) en nog cheetahs op de koop toe! Maar ja, zij gingen ook naar een groter park en meer nachten. Altijd baas boven baas…….

 

  

 

 

Het gaat goed met ons allemaal. We hebben zo weer een beetje ons ritme teruggevonden. Ik geniet enorm van mijn hernieuwde energie: wat heerlijk om weer fit te zijn; te kunnen rennen, sjouwen, en zonder middag dutje te kunnen (geeft de dag weer heel wat meer uren). Al valt het nachtelijk voeden me iets zwaarder dan gedacht. Dus af en toe dan toch nog maar een middagdutje doen J

De kinderen maken het ook goed. Ze hebben genoten van alle aandacht van Oma, maar ook hun grote neef en nichten waren wel erg leuk om zo een paar dagen bij ons te hebben!

Eerst was mijn tweede zus Marjoke dus 10 dagen bij ons, 7 voor de bevalling, en dan nog 3 als  kraamverzorgster. Ze heeft ons allemaal in de watten gelegd, en kan lekker koken!

Toen kwam even later mijn moeder voor 3 weken. Dat was goed gepland, want Sjaak had 10 dagen aaneengesloten een druk Africa overleg aan de andere kant van de stad. Dat betekende dat hij 6 uur weg ging, en in de loop van de avond thuis kwam. Toen was hij een weekend vrij, en zijn we met zijn allen naar Nationaal Park Nakuru gegaan, wat bekend staat om de grote hoeveelheden flamingo’s. We hebben geslapen in een banda: dat is een rond huisje van modder en steen, met een rieten punt dak. Heel gezellig en romantisch! Ook zijn we bij de Thompson Waterfalls geweest. Heerlijk om er zo even met zijn allen uit te zijn. En met Salomé in de rugdrager, en Ellis in de buikdrager, gaat het prima.

 

   

Vervolgens is Sjaak voor 10 dagen naar Nigeria gegaan. In januari 2009 zijn daar sociaal economische projecten gestart in Jos. We hebben daar wat van in de kerkdienst in Ermelo in juni 2009 laten zien (EO Metterdaad uitzending). Dit project moest worden geëvalueerd en bijgesteld, de staf verder worden begeleid. Helaas zijn er afgelopen januari weer incidenten met vele slachtoffers geweest in Jos, en zelfs nu (nadat Sjaak weer terug is) weer en op grote schaal. Het blijft heel gespannen tussen moslims en christenen, en er zijn veel doden te betreuren door oproer en wraak van beide kanten. U kunt hierover meer lezen in de komende nieuwsbrief.

Voor Sjaak was het op dat moment niet gevaarlijk, en hij is blij dat hij tussentijds zijn collega’s heeft kunnen bemoedigen.

 

Voor mij was het heel fijn dat tijdens deze reizen mijn moeder er was om de helpende hand te bieden, en wat gezelligheid te geven! Toen kwam weer mijn tweede zus dit keer met man (die werkt bij de KLM) en kinderen, en mijn derde zus met vriendin. Alhoewel zij hun eigen reis en onderkomen in Kenia hadden gepland (ze hebben Mount Kenya beklommen!), waren we één weekend met zijn allen. Dat  was wel heel bijzonder en ontzettend gezellig.

Het blijft leuk om familie en/of vrienden uit Nederland mee te nemen in ons leven hier. Ze kijken zo anders naar de dingen  die wij elke dag zien. Het chaotische verkeer, de mensen op straat, het doen van boodschappen, het instrueren van huispersoneel, het huiswerk van de kinderen, hun school, het licht wat opeens uitvalt, of de modder overal na een regenbui……

 

 

 Ik ga elke week naar een gebedsgroep van moeders van school. We bidden dan voor elkaars kinderen en de school. Er is van alles aan de hand, dus het is wel degelijk nodig. Zo is heel plotseling de man van Loïs d’r juf overleden. Het zijn jonge Amerikanen, die nog maar een half jaar getrouwd waren en een jaar in Kenia woonden. Jullie zullen begrijpen dat dit enorme impact heeft. Voor Loïs was het heel verdrietig om zo plotseling afscheid te moeten nemen van haar lieve juf (want zij is inmiddels terug gegaan naar Amerika). Gelukkig is er snel een nieuwe juf gevonden, maar ik merk dat die wisseling Loïs niet in de koude kleren is gaan zitten. Ze praat weer meer over Nederland en wat ze allemaal wel niet mist. Vooral haar vrienden (Rik, Job, Maarten, Daan), maar ook de school, en gym was daar véél leuker!

Maar goed; die gebedsgroep voorziet ook in vele sociale activiteiten. Zo organiseren we regelmatig eten voor de leraren, als ze een halve dag les hebben, en daarna oudergesprekken zijn. Geven we ze een ‘farewell’ als ze vertrekken, etc. Ze kookten ook voor mij om de beurt, toen ik net bevallen was, zodat ik wel zeker 3 weken lang niet heb hoeven koken (want die eerste week kookte Marjoke elke dag J). En nu wilden ze ook een feestje geven voor Ellis. Ze vroegen wat ik wilde hebben; nou – doe maar luiers! Zijn erg duur hier, ik heb nu 2 kids in de luiers, en andere spullen en kleertjes heb ik echt genoeg. Zodoende kregen we dus een ‘diper – party’, dat was erg gezellig, en Ellis heeft tot de zomer droge billetjes J

 

Ruben speelt vandaag in een musical van school. Hij heeft maar een paar regeltjes tekst, en hoeft niet zoveel te doen, maar toch erg leuk dat hij zich ervoor opgegeven had (er doen maar 10 kinderen mee). Hij is zenuwachtig genoeg ervoor. Volgende week hebben ze hier de Stanfort Test – dat is vergelijkbaar met de CITO. Ze nemen deze test op veel scholen in Amerika af, en het geeft een indicatie of je kind op niveau presteert. Met Nederlandse Les zal hij in april de CITO doen. Er is geen reden hem vroeg te doen, want bij hem hangt er toch geen schoolkeuze van af. Ook zal hij alleen het gedeelte Nederlandse en Studie vaardigheden doen.

 

Jesse kan zijn hart weer ophalen, want ik ben samen met de moeder van zijn vriend zelf een voetbalclub begonnen. Jesse voetbalde samen met Lorenzo bij een Keniaanse club. Maar de training en coaching daar stelde weinig voor. Bovendien gingen ze plots de kwartaal contributie met 110% verhogen, wat voor ons de bekende druppel was. We hebben zelf een coach benaderd, mogen het veld van school gebruiken en hebben 8 andere kinderen ‘geronseld’ om op de zaterdagmorgens mee te spelen. Uiteraard doet Ruben ook mee. Maar voor Jesse is dit wel heel fijn, want hij voetbalt nog steeds met heel veel plezier. Hij heeft ook een echt leuke vriend aan Lorenzo, iets waar we heel dankbaar voor zijn.

 

Salomé blijft ons verbazen; ze kan nu met slaapzak en al uit haar ledikantje klimmen. Vol trots staat ze dan om 21:00 opeens weer naast me. En overdag wil ze helemaal niet meer toegeven aan de slaap. Dat is me wat te gortig, dus we binden haar nu vast (band achter slaapzak langs). Dat gaf wat frustratie, maar geeft tenslotte wel duidelijkheid.

 

Ellis groeit en groeit. Het allerkleinste is er echt al af. Ze lacht en mept al met armen en beentjes. Het is echt een genot om weer zo’n klein schepseltje in mijn armen te kunnen houden!!! We genieten van haar. Ze komt ’s nachts nog wel, maar slaapt direct weer verder. Overdag heeft ze wat meer last van krampjes en natuurlijk is er elke dag we een moment dat zij brult, Salomé iets kapot laat vallen, Loïs boos is en de jongens hulp nodig hebben bij huiswerk……. Het is een kwestie van organiseren en het hoofd koel houden. En genieten van de momenten van rust….

Zoals nu – ga ik nu dus ook lekker doen.

 

    

Was fijn jullie weer even ‘bij te praten’. Heel erg bedankt voor alle post, mailtjes en cadeautjes!! Mijn hele slaapkamer wand hangt vol met kaarten, en Ellis d’r kledingkast is zeer goed gevuld. We zijn enorm verwend, dat is wel heel erg leuk. Bedankt en tot ziens/horens!

 

Mirjam.

Leave a Reply

Kalender

August 2018
S M T W T F S
« Dec    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Externe Links